Standaarddeviatie-index Calculator | Gratis SDI-tool
Bereken de Standaarddeviatie-index (SDI) direct voor kwaliteitscontrole. Vergelijk testresultaten met het controlegemiddelde voor laboratoria, productie en onderzoek. Gratis SDI-calculator.
Standaarddeviatie-index Calculator
Bereken de Standaarddeviatie-index (SDI) om de nauwkeurigheid van uw testresultaten te beoordelen.
Standaarddeviatie moet groter zijn dan nul.
SDI = (Testresultaat - Controle Gemiddelde) / Standaarddeviatie
Documentatie
Wat is een standaarddeviatie-index?
De standaarddeviatie-index (SDI) is een getal dat aangeeft hoever een testresultaat, uitgedrukt in standaarddeviaties, van een controlegemiddelde afligt. Laboratoria gebruiken deze index om te controleren of een testresultaat dicht bij de verwachte waarde ligt of er ver genoeg van afwijkt om een probleem te vormen.
Formule voor de standaarddeviatie-index
De formule voor de SDI is:
- Testresultaat: de waarde van het onderzochte monster.
- Controle-gemiddelde: het gemiddelde resultaat van een controlemonster, doorgaans berekend op basis van veel eerdere meetreeksen.
- Standaarddeviatie: de mate waarin de controleresultaten normaal gesproken uiteenlopen. Deze meet de gebruikelijke variatie in de controlegegevens.
De standaarddeviatie moet groter zijn dan nul. Als deze nul of negatief is, kan de SDI niet worden berekend, omdat delen door nul of door een negatieve spreiding geen betekenisvol resultaat oplevert.
Zo berekent u de standaarddeviatie-index
- Zoek het testresultaat van het te beoordelen monster.
- Zoek het controle-gemiddelde, het gemiddelde van eerdere controleresultaten.
- Zoek de standaarddeviatie van die controleresultaten.
- Trek het controle-gemiddelde af van het testresultaat.
- Deel dat verschil door de standaarddeviatie.
Uitgewerkt voorbeeld
Stel dat een laboratorium de volgende waarden heeft:
- Controle-gemiddelde = 50
- Testresultaat = 55
- Standaarddeviatie = 5
De SDI is 1,0000. Het testresultaat ligt precies één standaarddeviatie boven het controle-gemiddelde.
Zo interpreteert u de resultaten van de standaarddeviatie-index
De meeste laboratoria delen SDI-waarden in drie bereiken in:
| SDI-bereik | Betekenis |
|---|---|
| −1 tot +1 | Aanvaardbaar. Het resultaat ligt dicht bij het controle-gemiddelde. |
| −2 tot −1, of +1 tot +2 | Waarschuwing. Het resultaat wijkt sterker dan gewoonlijk af van het gemiddelde en moet worden opgevolgd. |
| Onder −2 of boven +2 | Onaanvaardbaar. Het resultaat wijkt sterk af van het gemiddelde en vereist onderzoek. |
Een SDI van 0 betekent dat het testresultaat exact gelijk is aan het controle-gemiddelde. Een positieve SDI betekent dat het resultaat boven het gemiddelde ligt; een negatieve SDI betekent dat het eronder ligt. Het teken geeft de richting aan en de grootte geeft aan hoever het resultaat afwijkt.
Waar wordt de standaarddeviatie-index gebruikt?
De SDI wordt vaak gebruikt bij kwaliteitscontrole in klinische laboratoria. Laboratoria vergelijken hun eigen resultaten met een controle-gemiddelde of met resultaten van andere laboratoria die dezelfde test uitvoeren, om na te gaan of hun instrumenten en methoden consistente en nauwkeurige resultaten opleveren. Een hoge SDI kan wijzen op een kalibratieprobleem, een defect reagens, een instrumentfout of een fout bij de uitvoering van de test.
Hetzelfde principe geldt buiten medische laboratoria. Fabrikanten gebruiken de index om te controleren of een gemeten productwaarde van de doelwaarde is afgeweken. Onderzoekers gebruiken de index om een resultaat te signaleren dat ongebruikelijk afwijkt van de verwachte waarden.
De SDI hangt nauw samen met de z-score, die meet hoeveel standaarddeviaties een afzonderlijke waarde van een populatiegemiddelde afligt. Het belangrijkste verschil is de context: de SDI wordt doorgaans gebruikt om één testresultaat te vergelijken met een controle- of groepsgemiddelde in een kwaliteitscontrolesituatie.
Beperkingen van de standaarddeviatie-index
De SDI gaat ervan uit dat de controlegegevens ongeveer een normale (klokvormige) verdeling volgen. Als de controlegegevens scheef verdeeld zijn, beschrijft de SDI de prestaties mogelijk niet goed. Enkele extreme uitschieters in de controlegegevens kunnen het gemiddelde en de standaarddeviatie vertekenen, waardoor ook de SDI wordt vertekend. Een klein aantal controlemetingen levert bovendien een minder betrouwbare standaarddeviatie op, waardoor de SDI minder betrouwbaar wordt.
Veelgestelde vragen
Wat meet de standaarddeviatie-index?
De index meet hoeveel standaarddeviaties een testresultaat van een controle-gemiddelde afligt. Hij geeft zowel de richting aan (boven of onder het gemiddelde) als de grootte (hoe ver het resultaat ervan afligt).
Hoe berekent u de standaarddeviatie-index?
Trek het controle-gemiddelde af van het testresultaat en deel het resultaat vervolgens door de standaarddeviatie van de controlegegevens: SDI = (Testresultaat − Controle-gemiddelde) / Standaarddeviatie.
Wat is een goede SDI-waarde?
Een SDI tussen −1 en +1 wordt over het algemeen als aanvaardbaar beschouwd. Waarden tussen 1 en 2 (in beide richtingen) zijn een waarschuwingsteken. Waarden buiten ±2 vereisen doorgaans onderzoek.
Kan de standaarddeviatie-index negatief zijn?
Ja. Een negatieve SDI betekent dat het testresultaat onder het controle-gemiddelde ligt. De standaarddeviatie zelf moet echter altijd een positief getal zijn, omdat deze de spreiding meet en niet negatief of nul kan zijn.
Is de standaarddeviatie-index hetzelfde als een z-score?
Ze gebruiken dezelfde formule. SDI is de term die wordt gebruikt bij kwaliteitscontrole in laboratoria, waarbij één testresultaat wordt vergeleken met een controle- of groepsgemiddelde. Z-score is de algemenere statistische term voor hetzelfde type berekening.
Waardoor ontstaat een hoge standaarddeviatie-index?
Een hoge SDI, dat wil zeggen een grote positieve of negatieve waarde, kan worden veroorzaakt door een instrument dat niet goed is gekalibreerd, een ondeugdelijke reagenspartij, een bedieningsfout of een daadwerkelijke verschuiving in het onderzochte monster. Het is een signaal om het testproces te controleren, geen bewijs voor één specifieke oorzaak.