Kalkulator Dawki Benadryl dla Psów - Dawki Zatwierdzone przez Weterynarza

Kalkulator dawki Benadrylu dla psa szacuje, ile difenhydraminy (leku sprzedawanego pod marką Benadryl) pies może bezpiecznie przyjąć na podstawie masy ciała. Przelicza tę dawkę na miligramy, standardowe tabletki 25 mg oraz płynny Benadryl dla dzieci.

Benadryl jest lekiem przeciwhistaminowym. Blokuje histaminę, substancję chemiczną uwalnianą przez organizm podczas reakcji alergicznych, a także powoduje senność. Weterynarze często zalecają go psom z łagodnymi alergiami, po użądleniach owadów lub z łagodnym lękiem podczas podróży. Amerykańska Agencja Żywności i Leków nie zatwierdziła go do stosowania u zwierząt, ale dziesięciolecia praktyki weterynaryjnej doprowadziły do ustalenia standardowych wytycznych dotyczących dawkowania.

Jak obliczyć dawkę Benadrylu dla psa

Standardowe weterynaryjne wytyczne dotyczące dawkowania to 1 miligram difenhydraminy na funt masy ciała:

$\text{Dawka (mg)} = \text{Masa ciała (funty)} \times 1\ \text{mg/funt}$

Jeśli masa ciała psa jest podana w kilogramach, należy ją najpierw przeliczyć na funty. Jeden funt jest z definicji równy dokładnie 0,45359237 kilograma, więc:

$\text{Masa ciała (funty)} = \frac{\text{Masa (kg)}}{0.45359237}$

Połączenie obu etapów daje jeden wzór dla masy podanej w kilogramach:

$\text{Dawka (mg)} = \frac{\text{Masa (kg)}}{0.45359237}$

Jeden kilogram odpowiada w przybliżeniu 2,2046 funta. Kalkulator dzieli przez wartość dokładną, zamiast mnożyć przez zaokrągloną, dzięki czemu wynik nie ulega zniekształceniu w przypadku dużych psów.

Tę dawkę podaje się zwykle co 8–12 godzin, najwyżej trzy razy w ciągu 24 godzin i tylko w razie wystąpienia objawów.

Odpowiedniki w postaci tabletek i płynu

Difenhydramina dla psów jest zwykle dostępna w tabletkach po 25 mg lub jako płynny Benadryl dla dzieci o stężeniu 12,5 mg na 5 ml. Dawkę w miligramach można przeliczyć na jedną z tych postaci.

$\text{Tabletki (po 25 mg każda)} = \frac{\text{Dawka (mg)}}{25}$

$\text{Płyn (ml)} = \frac{\text{Dawka (mg)}}{12.5} \times 5$

Przykład obliczeniowy

Pies o masie 25 funtów potrzebuje:

$25\ \text{lb} \times 1\ \text{mg/funt} = 25\ \text{mg}$

Odpowiada to 1 całej tabletce 25 mg lub 10 ml płynnego preparatu o stężeniu 12,5 mg/5 ml.

Pies o masie 10 kilogramów potrzebuje:

$\frac{10\ \text{kg}}{0.45359237} = 22.046\ \text{lb} \rightarrow 22.0\ \text{mg (po zaokrągleniu)}$

Odpowiada to około 0,88 tabletki 25 mg lub 8,8 ml płynu.

Ograniczenia dawkowania u małych i dużych psów

Zasada 1 mg na funt nie skaluje się równomiernie na skrajnych wartościach masy psa.

Psy o masie poniżej 10 funtów (4,5 kg) wymagają dokładnego odmierzania dawki. Niewielki błąd w dawkowaniu stanowi dużą część całkowitej masy ciała psa rasy miniaturowej. Płynny Benadryl łatwiej odmierzyć precyzyjnie niż część tabletki. Chihuahua o masie 6 funtów potrzebuje na przykład około 6 mg. Odpowiada to 0,24 tabletki lub 2,4 ml płynu. Tak małe ilości należy najpierw skonsultować z weterynarzem.

Psy o masie ponad 100 funtów (45 kg) mogą nie potrzebować pełnej dawki wyliczonej liniowo. Wielu weterynarzy ogranicza dawkę do około 75–100 mg niezależnie od obliczonej wartości, ponieważ większe dawki nie muszą skuteczniej łagodzić objawów, a mogą nasilać działania niepożądane. Dla psa o masie 120 funtów wzór daje 120 mg, ale weterynarz może zalecić mniejszą ilość.

Kiedy stosuje się Benadryl u psów

Alergie. Alergeny środowiskowe, takie jak pyłki i pleśń, a także użądlenia owadów, mogą wywołać uwalnianie histaminy powodujące świąd, pokrzywkę lub miejscowy obrzęk. Benadryl blokuje receptory histaminowe i łagodzi te objawy. Nie leczy obrzęku pyska na tyle silnego, że utrudnia oddychanie; jest to oznaka anafilaksji i wymaga natychmiastowej pomocy weterynaryjnej.

Choroba lokomocyjna. Difenhydramina ma łagodne działanie antycholinergiczne, które może zmniejszać nudności podczas podróży samochodem. Zwykle podaje się ją 30–60 minut przed podróżą.

Łagodny lęk sytuacyjny. Benadryl nie jest lekiem przeciwlękowym. Jego działanie uspokajające wynika z senności będącej działaniem niepożądanym. Może pomóc przy lekkim zdenerwowaniu, na przykład podczas jazdy samochodem, ale na ogół nie jest wystarczająco skuteczny w przypadku silnych fobii, takich jak lęk przed fajerwerkami lub burzą. W takich przypadkach weterynarze zazwyczaj przepisują leki, takie jak trazodon.

Przed szczepieniem lub zabiegiem. Niektórzy weterynarze podają dawkę profilaktyczną przed szczepieniem lub zabiegiem, który wiąże się z ryzykiem reakcji histaminowej.

Działania niepożądane i zagrożenia

Do częstych, zazwyczaj niegroźnych działań należą senność, suchość w jamie ustnej i łagodne zatrzymanie moczu. U około 10–15 procent psów występuje reakcja odwrotna i zamiast senności pojawia się nadpobudliwość.

Objawy wymagające konsultacji z weterynarzem obejmują przyspieszone lub nieregularne bicie serca, trudności z oddawaniem moczu, silną apatię, wymioty lub pobudzenie.

Należy unikać difenhydraminy lub stosować ją wyłącznie pod nadzorem weterynarza u psów cierpiących na jaskrę, choroby serca, nadczynność tarczycy, powiększoną prostatę lub zatrzymanie moczu. Szczenięta poniżej szóstego miesiąca życia, psy starsze oraz suki ciężarne lub karmiące również wymagają wcześniejszej zgody weterynarza, ponieważ difenhydramina przenika przez łożysko i do mleka.

Dla psów bezpieczne są wyłącznie preparaty zawierające samą difenhydraminę. Preparaty złożone są niebezpieczne: formuły „Allergy Plus Congestion” zawierają fenylefrynę, a formuły „PM” lub „Severe Allergy Plus Sinus” zawierają paracetamol, który może spowodować niewydolność wątroby u psów. Jedyną substancją czynną wymienioną na etykiecie powinna być difenhydramina HCl.

Historia difenhydraminy

Difenhydraminę po raz pierwszy zsyntetyzował w 1943 George Rieveschl, inżynier chemik z University of Cincinnati, podczas badań nad lekami przeciwhistaminowymi. W Stanach Zjednoczonych dopuszczono ją do stosowania na receptę u ludzi w 1946 pod marką Benadryl; lek sprzedawała firma Parke-Davis, a w dekadzie zapoczątkowanej w 1980 roku stał się dostępny bez recepty. Weterynarze zaczęli stosować ją u psów poza wskazaniami w dekadach zapoczątkowanych w 1960 i 1970 roku, a wytyczna dawkowania 1 mg na funt została opracowana na podstawie praktyki klinicznej w medycynie weterynaryjnej w kolejnych dziesięcioleciach.

Często zadawane pytania

Ile Benadrylu można podać psu?

Standardowa wytyczna to 1 mg na funt masy ciała, podawane najwyżej trzy razy w ciągu 24 godzin, mniej więcej co 8–12 godzin. Pies o masie 25 funtów otrzymałby około 25 mg na dawkę.

Czy Benadryl jest bezpieczny dla wszystkich psów?

Nie. Należy go unikać lub stosować wyłącznie pod nadzorem weterynarza u psów z jaskrą, chorobami serca, nadczynnością tarczycy, powiększoną prostatą lub problemami z układem moczowym, a także u szczeniąt, psów starszych oraz suk ciężarnych lub karmiących.

Czy można podawać psu ludzki Benadryl?

Tak, ale wyłącznie preparat zawierający samą difenhydraminę. Preparaty złożone zawierające leki obkurczające błonę śluzową, paracetamol lub inne dodatkowe substancje są dla psów niebezpieczne.

Jak długo Benadryl zaczyna działać u psa?

Działanie zwykle rozpoczyna się w ciągu 30 minut, osiąga szczyt po około 1–2 godzinach i utrzymuje się przez 8–12 godzin.

Czy istnieje maksymalna dawka Benadrylu dla dużych psów?

Wielu weterynarzy ogranicza dawkę do 75–100 mg u psów o masie ponad 100 funtów, mimo że wzór 1 mg na funt wskazywałby większą ilość.

Czy Benadryl można stosować na lęk u psa?

Może pomóc przy łagodnym zdenerwowaniu dzięki działaniu uspokajającemu, ale nie jest właściwym lekiem przeciwlękowym i zazwyczaj nie działa w przypadku silnego lęku przed burzą lub fajerwerkami.

Piśmiennictwo

1. Plumb, Donald C. Plumb's Veterinary Drug Handbook. Wyd. 9, Wiley-Blackwell, 2018.
2. American Kennel Club. „Benadryl for Dogs”. akc.org.
3. VCA Animal Hospitals. „Diphenhydramine HCL (Benadryl) for Dogs and Cats”. vcahospitals.com.
4. Merck Veterinary Manual. „Antihistamines”. merckvetmanual.com.
5. FDA Center for Veterinary Medicine. „Treating Allergies in Dogs”. fda.gov.