Υπολογιστής Τοξικότητας Κρεμμυδιών σε Σκύλους - Έλεγχος Τοξικότητας Κρεμμυδιών

Υπολογιστής τοξικότητας κρεμμυδιού για σκύλους

Ένας υπολογιστής τοξικότητας κρεμμυδιού για σκύλους εκτιμά πόσο επικίνδυνη είναι μια δόση κρεμμυδιού για έναν σκύλο, συγκρίνοντας την ποσότητα που καταναλώθηκε με το σωματικό βάρος του σκύλου. Μετατρέπει έναν ακατέργαστο αριθμό γραμμαρίων σε κατηγορία κινδύνου, από ασφαλή έως κρίσιμη, χρησιμοποιώντας όρια που προέρχονται από κτηνιατρική έρευνα.

Τα κρεμμύδια περιέχουν μια ένωση που ονομάζεται N-προπυλοδισουλφίδιο. Προκαλεί βλάβες στα ερυθρά αιμοσφαίρια του σκύλου και μπορεί να προκαλέσει αιμολυτική αναιμία, μια κατάσταση κατά την οποία τα ερυθρά αιμοσφαίρια διασπώνται ταχύτερα από όσο μπορεί να τα αντικαταστήσει ο οργανισμός. Οι σκύλοι δεν μπορούν να επεξεργαστούν με ασφάλεια αυτή την ένωση, επομένως το κρεμμύδι θεωρείται τοξικό για τους σκύλους σε οποιαδήποτε δόση, παρότι οι μικρές ποσότητες σπάνια προκαλούν εμφανή βλάβη.

Πώς υπολογίζεται η τοξικότητα του κρεμμυδιού στους σκύλους

Ο υπολογιστής διαιρεί την ποσότητα κρεμμυδιού που καταναλώθηκε με το σωματικό βάρος του σκύλου:

$\text{Αναλογία (g/kg)} = \frac{\text{Κρεμμύδι που καταναλώθηκε (g)}}{\text{Βάρος σκύλου (kg)}}$

Το αποτέλεσμα είναι μια αναλογία γραμμαρίων κρεμμυδιού ανά χιλιόγραμμο σωματικού βάρους. Ο υπολογιστής συγκρίνει αυτή την αναλογία με πέντε όρια και αναφέρει το αντίστοιχο επίπεδο κινδύνου.

Όρια επιπέδων τοξικότητας

Αυτά τα όρια προέρχονται από έρευνα κτηνιατρικής τοξικολογίας σχετικά με ωμό κρεμμύδι σε σκύλους. Μια 2005 ανασκόπηση στο Veterinary Medicine διαπίστωσε ότι η δηλητηρίαση από κρεμμύδι αποτελεί λόγο ανησυχίας όταν ένας σκύλος καταναλώσει σε μία φορά περισσότερο από 0,5% του σωματικού του βάρους σε κρεμμύδι, δηλαδή περίπου 5 γραμμάρια ανά χιλιόγραμμο. Η ίδια έρευνα και το Merck Veterinary Manual αναφέρουν ότι κλινικά σημεία δηλητηρίασης έχουν παρατηρηθεί σε δόσεις από 15 έως 30 γραμμάρια ανά χιλιόγραμμο. Το κρίσιμο όριο του υπολογιστή, 45 g/kg, βρίσκεται πάνω από αυτό το τεκμηριωμένο εύρος, καθώς καμία δημοσιευμένη μελέτη δεν αναφέρει ακριβή αριθμό πάνω από 30 g/kg. Κάθε δόση τόσο υψηλή πρέπει να αντιμετωπίζεται ως επείγον περιστατικό, ανεξάρτητα από την ακριβή τιμή.

Λυμένο παράδειγμα

Παράδειγμα 1: Ήπιο εύρος. Ένας σκύλος 10 kg καταναλώνει 60 g ωμού κρεμμυδιού.

$60 \text{ g} \div 10 \text{ kg} = 6.0 \text{ g/kg}$

Η αναλογία 6,0 g/kg βρίσκεται μεταξύ των 5 και 15, επομένως ο υπολογιστής αναφέρει Ήπιο. Ο ιδιοκτήτης πρέπει να παρακολουθεί τον σκύλο για πεπτικές διαταραχές και να καλέσει κτηνίατρο αν εμφανιστεί οτιδήποτε ασυνήθιστο.

Παράδειγμα 2: Κρίσιμο εύρος. Ένας σκύλος 4 kg καταναλώνει 200 g κρεμμυδιού, για παράδειγμα αφού βρει μια σακούλα με κρεμμύδια.

$200 \text{ g} \div 4 \text{ kg} = 50.0 \text{ g/kg}$

Η αναλογία 50 g/kg είναι πάνω από το κρίσιμο όριο των 45 g/kg, επομένως ο υπολογιστής αναφέρει Κρίσιμο. Αυτός ο σκύλος χρειάζεται αμέσως επείγουσα κτηνιατρική φροντίδα.

Παράδειγμα 3: Ασφαλές εύρος, αλλά και πάλι δεν συνιστάται. Ένας σκύλος 20 kg καταναλώνει 15 g κρεμμυδιού από υπόλειμμα φαγητού του τραπεζιού.

$15 \text{ g} \div 20 \text{ kg} = 0.75 \text{ g/kg}$

Η αναλογία 0,75 g/kg είναι κάτω από το όριο ανησυχίας των 5 g/kg, επομένως ο υπολογιστής αναφέρει Ασφαλές. Η ένδειξη «ασφαλές» σημαίνει ότι η δόση βρίσκεται κάτω από το όριο κινδύνου που έχει μελετηθεί. Δεν σημαίνει ότι το κρεμμύδι είναι καλή τροφή για σκύλους.

Σημαντικές σημειώσεις σχετικά με τα όρια

Οι μικρόσωμοι σκύλοι περνούν το όριο ανησυχίας με πολύ μικρότερες ποσότητες κρεμμυδιού από ό,τι οι μεγαλόσωμοι. Ένας σκύλος 5 kg χρειάζεται να καταναλώσει μόλις 25 g κρεμμυδιού για να φτάσει το ήπιο όριο. Ένα μεσαίο ωμό κρεμμύδι ζυγίζει περίπου 110 g, επομένως τα 25 g αντιστοιχούν περίπου στο ένα τέταρτό του. Ένας σκύλος 30 kg θα χρειαζόταν να καταναλώσει 150 g, δηλαδή περίπου ένα και ένα τρίτο μεσαία κρεμμύδια, για να φτάσει την ίδια αναλογία.

Τα όρια αφορούν ωμό κρεμμύδι. Το μαγείρεμα δεν απομακρύνει την τοξική ένωση, ενώ το αποξηραμένο ή σε σκόνη κρεμμύδι είναι πιο συμπυκνωμένο κατά βάρος από το φρέσκο κρεμμύδι, επομένως η ίδια ποσότητα σε γραμμάρια σκόνης κρεμμυδιού είναι πιο επικίνδυνη από την αντίστοιχη ποσότητα φρέσκου κρεμμυδιού.

Ο υπολογιστής δέχεται επίσης λίβρες και ουγγιές. Τις μετατρέπει με βάση τους νόμιμους ορισμούς: 1 λίβρα = 0,45359237 kg και 1 ουγγιά = 28,349523125 g, επομένως η αναλογία είναι ίδια ανεξάρτητα από τις μονάδες που χρησιμοποιούνται. Το βάρος ενός σκύλου πρέπει να είναι μεγαλύτερο από το μηδέν και η ποσότητα κρεμμυδιού δεν μπορεί να είναι αρνητική· σε αυτές τις περιπτώσεις ο υπολογιστής αναφέρει σφάλμα αντί για αναλογία.

Κανένα αποτέλεσμα αυτού του υπολογιστή δεν αντικαθιστά την κρίση κτηνιάτρου. Ο υπολογιστής χρησιμοποιεί όρια από έρευνα σε επίπεδο πληθυσμού και δεν μπορεί να λάβει υπόψη τη φυλή, την ηλικία ή το ιατρικό ιστορικό ενός συγκεκριμένου σκύλου.

Συμπτώματα δηλητηρίασης από κρεμμύδι στους σκύλους

Τα σημεία εμφανίζονται συνήθως μία έως τρεις ημέρες αφού ένας σκύλος καταναλώσει κρεμμύδι, επειδή χρειάζεται χρόνος για να υποστούν βλάβη αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια. Τα συχνά σημεία περιλαμβάνουν:

• Λήθαργο και αδυναμία
• Ωχρά ή λευκά ούλα
• Κοκκινωπά ή καφέ ούρα, λόγω της διάσπασης των ερυθρών αιμοσφαιρίων
• Μειωμένη όρεξη και έμετο
• Γρήγορο καρδιακό ρυθμό ή γρήγορη αναπνοή
• Κατάρρευση σε σοβαρές περιπτώσεις

Τι να κάνετε αν ένας σκύλος καταναλώσει κρεμμύδι

Καλέστε κτηνίατρο ή τηλεφωνική γραμμή για δηλητηριάσεις κατοικίδιων ζώων το συντομότερο δυνατό, ακόμη κι αν ο υπολογιστής δείχνει ασφαλές αποτέλεσμα και ακόμη κι αν ο σκύλος φαίνεται καλά. Τα συμπτώματα μπορεί να χρειαστούν ημέρες για να εμφανιστούν. Δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο για τη δηλητηρίαση από κρεμμύδι. Η κτηνιατρική θεραπεία συνήθως περιλαμβάνει πρόκληση εμετού αν το κρεμμύδι καταναλώθηκε πρόσφατα, χορήγηση ενεργού άνθρακα για τη μείωση της απορρόφησης, ενδοφλέβια υγρά και, σε σοβαρές περιπτώσεις, μετάγγιση αίματος.

Δύο τηλεφωνικές γραμμές που παρέχουν καθοδήγηση τηλεφωνικά:

• Κέντρο Ελέγχου Δηλητηριάσεων για Ζώα της ASPCA: 888-426-4435
• Γραμμή βοήθειας για δηλητηριάσεις κατοικίδιων: 855-764-7661

Συχνές ερωτήσεις

Γιατί είναι τα κρεμμύδια τοξικά για τους σκύλους; Τα κρεμμύδια περιέχουν N-προπυλοδισουλφίδιο, το οποίο προκαλεί βλάβες στο ένζυμο που χρησιμοποιούν οι σκύλοι για να προστατεύουν τα ερυθρά αιμοσφαίριά τους από το οξειδωτικό στρες. Τα κατεστραμμένα ερυθρά αιμοσφαίρια διασπώνται ταχύτερα από όσο μπορεί να τα αντικαταστήσει ο οργανισμός, προκαλώντας αναιμία.

Είναι τα μαγειρεμένα κρεμμύδια ασφαλέστερα από τα ωμά; Όχι. Το μαγείρεμα δεν απομακρύνει το N-προπυλοδισουλφίδιο. Τα τηγανισμένα, βρασμένα, σε σκόνη και αφυδατωμένα κρεμμύδια παραμένουν όλα τοξικά. Η σκόνη κρεμμυδιού είναι πιο συμπυκνωμένη κατά βάρος από το φρέσκο κρεμμύδι.

Είναι όλα τα είδη κρεμμυδιού τοξικά, συμπεριλαμβανομένων των φρέσκων κρεμμυδιών και των ασκαλωνίων; Ναι. Κάθε μέλος της οικογένειας των κρεμμυδιών, συμπεριλαμβανομένων των κόκκινων, λευκών και κίτρινων κρεμμυδιών, των φρέσκων κρεμμυδιών και των ασκαλωνίων, περιέχει την ίδια τοξική ένωση. Το σκόρδο, τα πράσα και το σχοινόπρασο είναι επίσης τοξικά για τους σκύλους για τον ίδιο λόγο.

Πόσο κρεμμύδι είναι επικίνδυνο για έναν σκύλο; Η έρευνα τοποθετεί το όριο ανησυχίας στα 5 γραμμάρια κρεμμυδιού ανά χιλιόγραμμο σωματικού βάρους, δηλαδή στο 0,5% του σωματικού βάρους ενός σκύλου. Για έναν σκύλο 10 kg, αυτό αντιστοιχεί σε 50 g κρεμμυδιού, περίπου στο μισό ενός μεσαίου κρεμμυδιού.

Μπορεί ένας σκύλος να πεθάνει από την κατανάλωση κρεμμυδιών; Ο θάνατος είναι σπάνιος, αλλά είναι πιθανός σε σοβαρές περιπτώσεις χωρίς θεραπεία, ιδίως σε μικρόσωμους σκύλους που καταναλώνουν μεγάλη ποσότητα. Συχνότερα, η δηλητηρίαση από κρεμμύδι προκαλεί αναιμία που απαιτεί κτηνιατρική θεραπεία, αλλά είναι αντιμετωπίσιμη αν διαγνωστεί έγκαιρα.

Ποιοι σκύλοι διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο; Οι μικρόσωμοι σκύλοι φτάνουν σε επικίνδυνη δόση με μικρότερη ποσότητα κρεμμυδιού. Οι ιαπωνικές φυλές, όπως το Ακίτα και το Σίμπα Ίνου, έχουν γενετική προδιάθεση για αυτού του είδους τη βλάβη των ερυθρών αιμοσφαιρίων, ενώ πιο ευάλωτοι είναι και οι σκύλοι με προϋπάρχουσες διαταραχές του αίματος.

Παραπομπές

1. Cope, R. B. (2005). Δηλητηρίαση από είδη Allium σε σκύλους και γάτες. Veterinary Medicine, 100(8), 562-566.
2. Merck Veterinary Manual. «Τοξίκωση από σκόρδο και κρεμμύδι (Allium spp) στα ζώα». merckvetmanual.com
3. Salgado, B. S., Monteiro, L. N., & Rocha, N. S. (2011). Δηλητηρίαση από είδη Allium σε σκύλους και γάτες. Journal of Venomous Animals and Toxins including Tropical Diseases, 17(1), 4-11.
4. ASPCA Animal Poison Control Center. «Τροφές για ανθρώπους που πρέπει να αποφεύγεται να δίνονται στα κατοικίδια». aspca.org
5. Pet Poison Helpline. «Κρεμμύδια». petpoisonhelpline.com
6. U.S. Department of Agriculture, FoodData Central. «Κρεμμύδια, ωμά» (βάρη μερίδων). fdc.nal.usda.gov