پرش به محتوا

محاسبه‌گر اندیس‌های میلر - تبدیل مقاطع بلور به (hkl)

محاسبه اندیس‌های میلر (hkl) از مقاطع بلور. مبدل سریع و دقیق برای بلورشناسی، تحلیل XRD و علوم مواد. برای تمام سیستم‌های بلوری کاربرد دارد.

محاسبه‌گر اندیس‌های میلر

مقاطع صفحه کریستالی

مقاطع صفحه کریستالی را در محورهای x، y و z وارد کنید. از '∞' یا 'بی‌نهایت' برای صفحات موازی با محور استفاده کنید.

یک عدد یا ∞ برای بی‌نهایت (موازی با محور) وارد کنید

یک عدد یا ∞ برای بی‌نهایت (موازی با محور) وارد کنید

یک عدد یا ∞ برای بی‌نهایت (موازی با محور) وارد کنید

اندیس‌های میلر برای این صفحه عبارتند از:
(1,1,1)

تصویرسازی

اندیس‌های میلر چیست؟

اندیس‌های میلر یک سیستم نمادگذاری در بلورشناسی برای تعیین صفحات و جهت‌ها در شبکه‌های بلوری هستند.

برای محاسبه اندیس‌های میلر (h,k,l) از مقاطع (a,b,c):

1. معکوس مقاطع را بگیرید: (1/a, 1/b, 1/c) 2. به کوچکترین مجموعه اعداد صحیح با نسبت مشابه تبدیل کنید 3. اگر صفحه‌ای موازی با محور باشد (مقطع = بی‌نهایت)، اندیس میلر متناظر آن 0 است

  • اندیس‌های منفی با خط بالای عدد نشان داده می‌شوند، مثلاً (h̄,k,l)
  • نمادگذاری (hkl) یک صفحه خاص را نشان می‌دهد، در حالی که {hkl} خانواده‌ای از صفحات معادل است
  • اندیس‌های جهت در براکت‌های مربع [hkl] نوشته می‌شوند و خانواده‌های جهت با <hkl> نشان داده می‌شوند
ماشین حساب بارگذاری...
📚

مستندات

شاخص‌های میلر چیست؟

شاخص‌های میلر مجموعه‌ای از سه عدد صحیح هستند که به‌صورت (h,k,l) نوشته می‌شوند و یک صفحه را در شبکهٔ بلوری مشخص می‌کنند. شبکهٔ بلوری آرایش منظم و تکرارشوندهٔ اتم‌ها در یک مادهٔ جامد است. شاخص‌های میلر دقیقاً نشان می‌دهند که یک صفحه نمایانگر کدام برش از آن شبکه است، بدون آنکه لازم باشد هندسهٔ آن با واژه‌ها توصیف شود. این شاخص‌ها را کانی‌شناس بریتانیایی، ویلیام هالووز میلر، در ۱۸۳۹ معرفی کرد و امروزه همچنان نمادگذاری استاندارد در بلورشناسی هستند.

این ماشین‌حساب عرض از مبدأهای یک صفحه روی محورهای بلورشناختی x، y و z را به شاخص‌های میلر (h,k,l) تبدیل می‌کند.

فرمول شاخص‌های میلر

شاخص‌های میلر از معکوس عرض از مبدأهای صفحه روی محورها به‌دست می‌آیند. اگر صفحه محورهای x، y و z را به‌ترتیب در فاصله‌های a، b و c از مبدأ قطع کند، شاخص‌ها از رابطهٔ زیر پیروی می‌کنند:

h:k:l=1a:1b:1ch : k : l = \frac{1}{a} : \frac{1}{b} : \frac{1}{c}

چگونه شاخص‌های میلر را از عرض از مبدأها محاسبه کنیم

  1. محل برخورد صفحه با هر محور را بر حسب واحد طول لبهٔ سلول واحد پیدا کنید. این عرض از مبدأها را a، b و c بنامید.
  2. معکوس هر عرض از مبدأ را بگیرید: ۱/a، ۱/b، ۱/c.
  3. هر سه مقدار معکوس را در عدد یکسانی ضرب کنید تا هرکدام به عددی صحیح تبدیل شوند.
  4. هر سه عدد صحیح را بر بزرگ‌ترین مقسوم‌علیه مشترکشان تقسیم کنید تا دیگر قابل ساده‌سازی نباشند.

سه عدد صحیح حاصل h، k و l هستند. اگر صفحه‌ای هرگز محوری را قطع نکند، در نظر گرفته می‌شود که آن محور را در بی‌نهایت قطع می‌کند؛ و ۱ تقسیم بر بی‌نهایت برابر با ۰ است، بنابراین شاخص میلر آن محور ۰ خواهد بود.

مثال حل‌شده

صفحه محور x را در ۲، محور y را در ۳ و محور z را در ۶ قطع می‌کند.

  1. عرض از مبدأها: (۲، ۳، ۶)
  2. معکوس‌ها: (1/2، 1/3، 1/6)
  3. ضرب در کوچک‌ترین مضرب مشترک مخرج‌ها، ۶: (۳، ۲، ۱)
  4. بزرگ‌ترین مقسوم‌علیه مشترک ۳، ۲ و ۱ برابر با ۱ است، بنابراین اعداد دیگر قابل ساده‌سازی نیستند.

شاخص‌های میلر عبارت‌اند از (۳۲۱).

نمونه‌های دیگر

  • صفحه‌ای که از نقاط (۱، ∞، ۲) می‌گذرد و با محور y موازی است، معکوس‌های (۱، ۰، 1/2) را دارد. با ضرب در ۲، حاصل (۲، ۰، ۱) به‌دست می‌آید. مقدار ۰ نشان می‌دهد که صفحه هرگز محور y را قطع نمی‌کند.
  • صفحه‌ای که از نقاط (-۱، ۲، ۳) می‌گذرد، معکوس‌های (-۱، 1/2، 1/3) را دارد. با ضرب در ۶، حاصل (-۶، ۳، ۲) به‌دست می‌آید که معمولاً به‌صورت (۶̄۳۲) نوشته می‌شود و در آن روی شاخص منفی خطی کشیده می‌شود.
  • صفحه‌ای که از نقاط (۱، ∞، ∞) می‌گذرد، معکوس‌های (۱، ۰، ۰) را دارد و به (۱۰۰) می‌انجامد. این صفحه یکی از شش وجه مکعب است.

حالت‌های خاص

صفحه‌ای موازی با یک محور هرگز آن را قطع نمی‌کند؛ بنابراین عرض از مبدأ آن بی‌نهایت در نظر گرفته می‌شود و شاخص میلر آن ۰ است. صفحه‌ای که محوری را در سمت منفی مبدأ قطع کند، شاخصی منفی دارد که در نمادگذاری رسمی با خطی روی عدد، و در متن معمولی با علامت منفی نوشته می‌شود. صفحه‌ای که از خود مبدأ بگذرد، شاخص‌های میلر تعریف‌شده‌ای ندارد، زیرا برای شاخص‌گذاری، هر مجموعه از صفحات موازی در شبکه باید نسبت به مبدأ جابه‌جا باشد؛ بنابراین پیش از توصیف چنین صفحه‌ای باید مبدأ را جابه‌جا کرد. با عرض از مبدأهای کسری نیز مانند عرض از مبدأهای عدد صحیح رفتار می‌شود: معکوس هرکدام را بگیرید و سپس کسرها را حذف کنید.

شاخص‌ها همیشه به کوچک‌ترین اعداد صحیح ممکن ساده می‌شوند. (۶۲۲) و (۳۱۱) یک خانوادهٔ یکسان از صفحات را توصیف می‌کنند، اما بلورشناس‌ها همیشه (۳۱۱) را می‌نویسند.

روش استفاده از این محاسبه‌گر

عرض از مبدأ صفحه روی محورهای x، y و z را وارد کنید.

  • برای عرض از مبدأ در سمت مثبت مبدأ از عدد مثبت، و برای سمت منفی از عدد منفی استفاده کنید.
  • برای صفحه‌ای که با یک محور موازی است، «infinity»، «inf» یا «∞» را وارد کنید.
  • عرض از مبدأ صفر پذیرفته نمی‌شود، زیرا برای صفحه‌ای که از مبدأ می‌گذرد نمی‌توان با این روش شاخص‌های میلر تعیین کرد.

ماشین‌حساب شاخص‌ها را فوراً محاسبه می‌کند و نموداری از صفحه درون سلول واحد نشان می‌دهد.

کاربردهای شاخص‌های میلر

پراش پرتو ایکس. هر لکه یا قله در الگوی پراش پرتو ایکس با مجموعه‌ای از صفحات شبکه‌ای با (hkl) مشخص متناظر است. قانون براگ فاصلهٔ میان این صفحات را به زاویهٔ پراش مرتبط می‌کند:

nλ=2dhklsinθn\lambda = 2d_{hkl}\sin\theta

در اینجا d_hkl فاصلهٔ میان صفحات (h,k,l)، λ طول موج پرتو ایکس و θ زاویهٔ پراش است. تطبیق قله‌های مشاهده‌شده با مقادیر (hkl)، که نمایه‌گذاری نام دارد، گامی پایه در شناسایی ساختار بلوری ناشناخته است.

علم مواد. صفحات بلوری مختلف آرایش‌های متفاوتی از اتم‌ها را آشکار می‌کنند؛ بنابراین انرژی سطحی، سرعت واکنش شیمیایی و نقش آن‌ها در تغییر شکل فلز متفاوت است. در فلزهای مکعبی وجوه‌مرکزپر مانند آلومینیوم، صفحات اتمی در امتداد صفحات {۱۱۱} آسان‌تر از روی یکدیگر لغزش می‌کنند. ویفرهای سیلیکونی برای تراشه‌های رایانه معمولاً در امتداد صفحهٔ (۱۰۰) یا (۱۱۱) برش می‌خورند، زیرا این انتخاب بر نحوهٔ انجام مراحل بعدی ساخت اثر می‌گذارد.

کانی‌شناسی. وجوه تختی که روی یک بلور طبیعی دیده می‌شوند و جهت‌هایی که یک کانی در امتداد آن‌ها به‌طور منظم می‌شکند، یعنی رخ، هر دو با صفحات کم‌شاخص مشخصی متناظرند. هالیت، یا نمک خوراکی، در امتداد صفحات {۱۰۰} رخ‌پذیر است و فلوریت در امتداد صفحات {۱۱۱} رخ می‌دهد.

شاخص‌های میلر–براوی برای بلورهای شش‌گوش

بلورهای شش‌گوش، مانند منیزیم، روی و تیتانیم، معمولاً با دستگاه چهارشاخصی (hkil) به‌جای دستگاه سه‌شاخصی توصیف می‌شوند. شاخص اضافی i مستقل نیست و همیشه برابر است با i = -(h+k). این شکل، تشخیص اینکه دو صفحه به یک خانوادهٔ هم‌ارز از نظر تقارن تعلق دارند را آسان‌تر می‌کند؛ چیزی که در شبکهٔ شش‌گوش همیشه تنها از نمادگذاری سه‌شاخصی میلر آشکار نیست.

تاریخچه

شاخص‌های میلر را ویلیام هالووز میلر در کتاب رساله‌ای دربارهٔ بلورشناسی در ۱۸۳۹ معرفی کرد. پیش از آن نیز سامانه‌هایی برای نام‌گذاری وجوه بلورها وجود داشت، اما روش میلر، یعنی استفاده از معکوسِ مقادیر تقاطع با محورها، کار با صفحات موازی یک محور را آسان کرد، زیرا محل تقاطع آن‌ها با محور بی‌نهایت و معکوس آن به‌سادگی ۰ است. پس از آنکه مکس فون لائو در ۱۹۱۲ پراش پرتو ایکس توسط بلورها را کشف کرد، ویلیام هنری براگ و ویلیام لارنس براگ نشان دادند که شاخص‌های میلر دقیقاً صفحات مسئول قله‌های پراش را توصیف می‌کنند؛ کاری که بابت آن جایزهٔ نوبل فیزیک ۱۹۱۵ را به‌طور مشترک دریافت کردند.

پرسش‌های متداول

شاخص‌های میلر برای چه کاری استفاده می‌شوند؟ آن‌ها صفحات مشخص در یک شبکهٔ بلوری را شناسایی می‌کنند. از آن‌ها برای نمایه‌گذاری قله‌های پراش پرتو ایکس و الکترون، توصیف صفحات لغزش در فلزها، تعیین جهت‌گیری ویفرهای نیمه‌رسانا و نام‌گذاری وجوه و رخ کانی‌ها استفاده می‌شود.

صفر در یک شاخص میلر چه معنایی دارد؟ یعنی صفحه با آن محور موازی است و هرگز آن را قطع نمی‌کند. برای مثال، (۲۰۱) با محور y موازی است.

شاخص‌های میلر منفی چه معنایی دارند؟ یعنی صفحه آن محور را در سمت منفی مبدأ قطع می‌کند. شاخص منفی با خطی روی عدد، مانند (۲̄۱۱)، یا با علامت منفی، مانند (-۲،۱،۱)، نوشته می‌شود.

چرا صفحه‌ای که از مبدأ می‌گذرد نمی‌تواند شاخص میلر داشته باشد؟ شاخص‌های میلر از معکوس عرض از مبدأ به‌دست می‌آیند. صفحه‌ای که از مبدأ می‌گذرد، هر محور را در ۰ قطع می‌کند و 1/0 تعریف‌نشده است؛ بنابراین این روش نمی‌تواند شاخصی تعیین کند، مگر اینکه صفحه جابه‌جا شود.

تفاوت شاخص‌های میلر و میلر–براوی چیست؟ شاخص‌های میلر (hkl) از سه عدد استفاده می‌کنند و برای هر دستگاه بلوری کاربرد دارند. شاخص‌های میلر–براوی (hkil) یک شاخص چهارم و وابسته اضافه می‌کنند و عمدتاً برای بلورهای شش‌گوش به‌کار می‌روند؛ در این بلورها، تشخیص صفحات هم‌ارز از نظر تقارن آسان‌تر است.

فاصلهٔ میان صفحات چه ارتباطی با شاخص‌های میلر دارد؟ در بلور مکعبی با طول لبهٔ a، فاصلهٔ میان صفحات مجاور (hkl) برابر است با d = a / √(h² + k² + l²). صفحات با شاخص‌های بزرگ‌تر فاصلهٔ کمتری دارند. دستگاه‌های بلوری دیگر از فرمولی مشابه اما پیچیده‌تر استفاده می‌کنند که طول‌های نابرابر محورها و زاویه‌هایی غیر از 90° را در نظر می‌گیرد.

منابع

  1. میلر، W. H. (۱۸۳۹). رساله‌ای دربارهٔ بلورشناسی. کمبریج: J. & J. J. Deighton.
  2. اشکرافت، N. W.، و مرمین، N. D. (۱۹۷۶). فیزیک حالت جامد. هولت، رینهارت و وینستون.
  3. هاموند، C. (۲۰۱۵). مبانی بلورشناسی و پراش (ویرایش ۴). انتشارات دانشگاه آکسفورد.
  4. کالیتی، B. D.، و استاک، S. R. (۲۰۱۴). عناصر پراش پرتو ایکس (ویرایش ۳). Pearson Education.
  5. اتحادیهٔ بین‌المللی بلورشناسی. (۲۰۱۶). جدول‌های بین‌المللی بلورشناسی، جلد A: تقارن گروه فضایی. وایلی.